จังหวัดระนอง
 
          จังหวัดระนองเป็นจังหวัดภาคใต้ตอนบน ด้านทิศตะวันตกติดกับทะเลอันดามัน และประเทศพม่า โดยมีระยะทางจากกรุงเทพมหานคร ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ( ถนนเพชรเกษม ) ประมาณ 568 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 3,298.045 ตารางกิโลเมตร ( 2,061,278 ไร่ ) เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 60 ของประเทศไทย เป็นพื้นที่ราบ 14% และภูเขา 86 % มีเกาะใหญ่น้อยในทะเล อันดามัน จำนวน 62 เกาะ และมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดใกล้เคียง ดังนี้

ทิศเหนือ

ติดต่อกับ

อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร
ทิศตะวันออก

ติดต่อกับ

อำเภอเมือง,อำเภอสวี,อำเภอพะโต๊ะ จังหวัดชุมพรและอำเภอไชยา , อำเภอท่าฉาง , อำเภอบ้านตาขุน และกิ่งอำเภอวิภาวดี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ทิศใต้

ติดต่อกับ

 อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา  และอำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ประเทศพม่า และทะเลอันดามัน

ลักษณะภูมิประเทศ
            จังหวัดระนองมีลักษณะรูปร่างเรียวยาว แคบ จากทิศเหนือสุดจดใต้สุดยาว 169 กิโลเมตร มีส่วนที่กว้างที่สุดที่เป็นพื้นดิน ประมาณ 25 กิโลเมตร และมีส่วนที่แคบที่สุด 9 กิโลเมตร ลักษณะภูมิประเทศประกอบด้วย ทิวเขา หุบเขาสลับซับซ้อน และเป็นป่าปกคลุม ทางทิศตะวันออกของจังหวัด พื้นที่ลาดเอียงลงสู่ทะเลอันดามันทางทิศตะวันตก ภูเขาที่สูงที่สุดของจังหวัด คือ ภูเขาพ่อตาโชงโดง สูง 1,700 ฟุต

ลักษณะภูมิประเทศของพื้นที่

จำนวน (ไร่)

  พื้นที่ราบ เกือบราบ มีความลาดชัน 0 - 2%

288,580

  พื้นที่ราบลูกคลื่นลอนลาด มีความลาดชันเล็กน้อย คือ 2 - 8%

756,170

  พื้นที่ลูกคลื่นลอนชัน ได้แก่ พื้นที่ซึ่งมีความลาดชันปานกลาง คือ 8 - 16%

590,590

  พื้นที่ที่เป็นเขา เป็นพื้นที่มีความลาดชันมาก คือ 16 - 35%

380,722

  พื้นที่สูงชัน ได้แก่ ดินที่มีความลาดชัน 35 - 50%

42,050

  พื้นที่สูงชันมาก ได้แก่ พื้นที่มีความลาดชัน 50 - 70%

1,954

  พื้นที่สูงชันมากที่สุด ได้แก่ พื้นที่มีความลาดชันมากกว่า 75%

1,212

รวม

2,061,278

ที่มา : โครงการชลประทานระนอง


1   2   3